Dziecko

Po czym poznać, że dziecko jest gotowe do siadania?
Zaktualizowano: Dziecko

Po czym poznać, że dziecko jest gotowe do siadania? – Fascynujący rozwój człowieka

Zastanawiasz się, czy Twoje dziecko już jest gotowe, by usiąść samodzielnie? Ten kamień milowy w rozwoju motorycznym to nie tylko uroczy moment — to efekt pracy mięśni, układu nerwowego i ciekawości świata Twojego malucha. W naszym przewodniku wyjaśniamy, po czym poznać, że dziecko jest naprawdę gotowe do siadania — oraz dlaczego nie warto spieszyć tego procesu ani narzucać go na siłę. Odkryj sygnały, które świadczą o tym, że maluch ma siłę, równowagę i motywację, by samodzielnie zdobywać nową perspektywę obserwacji świata.

Czytaj więcej

Dziecko – Twój dar, nie własność

Dziecko jest darem danym nam na jakiś czas. Nie jest naszą własnością. Mamy być jego opiekunem, strażnikiem, wsparciem, a także towarzyszem podróży, której celem jest dorosłość. Spoczywa na nas ogromna odpowiedzialność. Cieszmy się tym niezwykłym czasem. Twórzmy piękne wspomnienia. Pamiętajmy, nic nam nie jest dane na zawsze.

W tej kategorii znajdziesz informacje dotyczące rozwoju pociechy oraz inspiracje dotyczące wychowania. Nie traktuj ich jako złote rady. Oceń, czy coś Ci odpowiada, czy wolisz poszukać innego rozwiązania. Czuj się wolny/-a w podejmowaniu decyzji.

Etapy rozwoju dziecka

Wyróżnia się 4 główne etapy w rozwoju dziecka:

  • wczesne dzieciństwo trwa pierwsze 2 lata – dziecko przechodzi w nim z okresu noworodka, przez niemowlęcy i rozwija się dalej,
  • przedszkolak – pociecha zdobywa wiele cennych umiejętności, nabywa kompetencje społeczne i nie tylko,
  • wiek szkolny trwa od 7 do 12 roku życia,
  • okres dojrzewania od 13 do 18 roku życia.

18 urodziny to moment, w którym dziecko staje się pełnoletnie. Odpowiada prawnie za swoje czyny. Tak naprawdę nie oznacza to jeszcze dorosłości. Psychika młodego człowieka nadal się rozwija. Jeszcze nie osiągnęła dojrzałości.

Jak wychowywać dziecko?

Ilu rodziców, tyle sposobów na wychowanie Nie ma tu jednego słusznego wzorca. Metod wychowawczych jest sporo. Należy je dopasować do dziecka oraz do naszego sposobu usposobienia. Długotrwałe postępowanie wbrew swojej naturze negatywnie wpływa na nasz organizm. Prowadzi do różnych zaburzeń psychicznych.

Czy istnieją uniwersalne zasady wychowawcze? Myślę, że niektóre z nich zasługują na takie miano. W wychowaniu bardzo ważny jest zdrowy rozsądek.

Jeśli jesteś rodzicem, ustal swoje wartości. Uszereguj je od najważniejszej dla Ciebie do najmniej ważnej. Spisz sobie to. Schowaj kartkę do szuflady. Sięgaj po nią, gdy będziesz przeżywać trudne chwile.

Wychowywanie to przede wszystkim spędzanie czasu z dzieckiem. Bez tego nigdy się nie poznacie. Nie będziecie nic o sobie wiedzieć. Staniecie się dla siebie obcy. Dobrą praktyką jest ustalenie zasad panujących w domu. Wszyscy domownicy powinni się ich bezwględnie trzymać. Jako rodzic dawaj przykład.

Najmłodsi domownicy powinni mieć swoje obowiązki. Dopasuj je do wieku pociechy. Ucz dzieci opieki, empatii oraz szacunku. Pozwól dzieciom podejmować proste decyzje i przeżywać emocje. Nie zamykaj ich w zaklęciach typu: chłopaki nie płaczą czy dziewczynki się nie złoszczą. Taka stygmatyzacja jest bardzo szkodliwa. Każdy ma prawo się złościć oraz przeżywać emocje. Nie należy ich tłumić. Naucz dziecko radzić sobie z emocjami. Inteligencja emocjonalna jest bardzo ważna.